Metro

Komunikacja publiczna w Berlinie to prawdziwy majstersztyk niemieckiej organizacji. Berlin posiada jeden z najsprawniejszych i najrozleglejszych systemów komunikacji miejskiej w Europie. Siatka połączeń opiera się o metro (U-Bahn) i sieć kolei miejskiej S-Bahn uzupełnione autobusy i tramwaje. Berlin i jego okolice są podzielone na 3 strefy A (centralna) ,B,C. Podstawowe informacje o środkach transportu publicznego:

  • Metro – U-Bahn, oznaczone niebieskim, kwadratowym znakiem z wpisaną dużą literą U, w Berlinie funkcjonuje 10 linii metra, które oferują komunikację z dzielnic peryferyjnych do centrum. Pierwsza linia metra została otwarta już w 1902 roku, a najnowsza w 2009 – łączy nowy dworzec kolejowy Hauptbahnhof z Bramą Brandenburską. Najdłuższa linia ma aż 31,7 km (U7), a łączna długość linii to prawie 150 km, a pasażerowie mogą korzystać aż 173 stacji. Większość linii funkcjonuje również nocą. Warto również zauważyć, że linia U2 nazywa się podobnie jak pewien irlandzki zespół, który bardzo lubi Berlin – poświęcił mu nawet kilka utworów i płytę Zooropa (linia U2 przebiega m.in. przez słynny dworzec Zoo – Zoologischer Garten).

 

  • Szybka kolei miejska – S-Bahn, oznaczona zielonym, okrągłym znakiem z wpisaną dużą literą S. Berlińska sieć S-Bahn była pierwszym w Europie systemem kolei miejskiej, który rozwija się już od 1882 roku (a zalążek tego systemu to pierwsze połączenia kolejowe wewnątrz Berlina, które datują już od 1851 roku). Nazwa S-Bahn pojawiła się zaś po koniec lat 20 XX wieku. Obecnie kolei miejska w Berlinie to 15 linii, 331 km torów i 166 stacji. Dziennie z S-Bahnu korzysta ponad milion osób! Linie S5 oraz S7 są często wykorzystywane przez turystów – ponieważ przebiegają przez centrum miasta można z ich okien oglądać najciekawsze miejsca w Berlinie. Warto również wiedzieć, iż dookoła obszaru centralnego miasta funkcjonuje linia nazywana Ringbahn – jest to owal o długości 37,5 km, po którym jeździ kilka linii (w tym dwie S41 i S42 robią „pełne kółko”) – pociągi nie są oznakowane nazwą stacji docelowej ale oznakowaniem, iż poruszają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara lub przeciw.

 

  • Autobusy – przystanki oznaczone są literką H (Haltestelle - przystanek) oraz fioletowym, okrągłym znakiem z napisem BUS. System, który rozwija się już od 1846 roku (!!!!) to ponad 1660 kilometrów, 329 linii. Linie autobusowe w znakomity sposób uzupełniają „kręgosłup” komunikacji miejskiej w postaci U i S-Bahnu. Oprócz „zwykłych” linii autobusowych w Berlinie kursują linie typu Metrobus (oznaczone literą M, stanowiące uzupełnienie linii pojazdów poruszających się po szynach, kursują co 10 minut, również w nocy) oraz linie ekspresowe (oznaczone literą X). Dla turystów ciekawą alternatywą dla komercyjnych city-busów są linie 100 i 200 – które jeżdżą po ścisłym centrum miasta. Warto również wspomnieć o liniach TXL oraz X9, które są ważnym środkiem transportu dla przylatujących na lotnisko Tegel (na Tegel nie ma przystanków U ani S-Bahnu) oraz X7 – linia łącząca lotnisko Schonefeld ze stacją U-Bahnu U7 Rudow (szybki dojazd do centrum, Charlottenburga i Spandau).

 

  • Tramwaje – 22 linie, 190 km torów, 377 przystanków – oznaczonych literką H (Haltestelle – przystanek). Linie tramwajowe to głównie domena wschodniej części Berlina (tylko linia M13 dociera do dawnego Berlina Zachodniego – do dzielnicy Wedding). Najdłuższa linia to M6 – ponad 21 km – na trasie m.in. Alexander Platz oraz Hackescher Markt.

Bilety. Aby wsiąść do środka komunikacji publicznej należy mieć oczywiście bilet. Bilety można nabyć w automatach, które są na wszystkich stacjach S i U-Bahnu – jest MENU W JĘZYKU POLSKIM oraz w punktach sprzedaży na niektórych przystankach. Należy wspomnieć, że we wszystkich środkach transportu obowiązuje ten sam bilet – tzn. bilety kupione na przystanku metra są ważne również w S-Bahnie, autobusie również ekspresowym, czy też tramwaju. Po zakupieniu biletu należy go skasować. Warto uprzednio sprawdzić – najlepiej na www.bvg.de – jaki bilet będzie dla Państwa optymalny. Generalnie kryteria wyboru to:

  • okres ważności biletu (od tzw. Kurzstecke – do 3 przystanków S lub U-Bahnem / do 6 przystanków autobusem lub tramwajem, poprzez bilet dwugodzinny, dzienny i tygodniowy) ,
  • zasięg obowiązywania (aby zwiedzać centrum wystarczy bilet na strefy AB, w strefie C są zaś lotnisko Schonefeld/BBI i Poczdam),
  • wiek pasażera –do 6 lat przejazd jest bezpłatny, dzieci w wieku 6-24 mogą korzystać z biletów zniżkowych Ermäßigungstarif
  • liczba osób, które mogą z niego korzystać – od pojedynczego do tzw. Kleingruppen dla do 5 osób.

Dobrą alternatywą dla „zwykłych biletów” są karty miejskie Berlin WelcomeCard oraz Berlin CityTourCard – które oferują oprócz przejazdów środkami komunikacji miejskiej na 2,3 lub 5 dni liczne zniżki do atrakcji turystycznych Berlina.

Przykładowe ceny biletów (dorośli / dzieci):

 

Rodzaj biletu

Strefa AB

Strefa ABC

Kurzstrecke (do 3 lub 6 przystanków)

1,50 / 1,20 EUR

1,50 / 1,20 EUR

Einzelfahrschein – bilet jednorazowy, ważny 2 godz. od skasowania, przejazd w jednym kierunku

2,60 / 1,60 EUR

3,20 / 2,30 EUR

Bilet dzienny

6,70 / 4,70 EUR

7,00 / 5,30 EUR

Bilet dzienny, grupowy (Kleingruppen) do 5 osób

16,20 EUR

16,70 EUR

Bilet jednorazowy (2 godz.) - rower

1,70 EUR

2,30 EUR

Berlin WelcomeCard 48 godzin

18,50 EUR

20,50 EUR

Berlin WelcomeCard 72 godziny         

25,50 EUR

27,50 EUR

Berlin WelcomeCard MuseumInsel 72 godziny 38,50 EUR

40,50 EUR

 

Kontakt